

Η Απείρανθος (Τ’ Απεράθου) είναι ένα ορεινό χωριό της Νάξου, χτισμένο ανάμεσα στις βουνοκορφές του Φαναριού σε υψόμετρο που κυμαίνεται από 550 – 650 μέτρα. Το είπαν πέτρινο χωριό για τα πλακόστρωτα καλντερίμια και τις σκάλες. Η αρχιτεκτονική των πετρόκτιστων σπιτιών είναι κάτι που εντυπωσιάζει. Η καλαισθησία των δομικών στοιχείων δημιουργεί ένα οικιστικό περιβάλλον διαφορετικό απ’ αυτό των άλλων χωριών της Νάξου. Το είπαν χωριό των επιστημόνων. Ο άγονος ορεινός όγκος και η ενασχόληση των κατοίκων με την εξόρυξη της σμύριδας, που ηταν δουλειά δύσκολη και επικίνδινη, διαμόρφωσε ανθρώπους σκληραγωγημένους στις δυσκολιες της ζωης και αποφασισμένους να προκόψουν. Παρότι πάμφτωχοι οι περισσοτεροι κατάφεραν να σπουδάσουν και να ξεχωρίσουν.



Τ’ Απεράθου όμως έχει κι άλλες ιδιαιτερότητες. Είναι το χωριό της ποίησης. Το τραγούδι αποτελει επικοινωνιακή πρακτική και τρόπο έκφρασης για τα μέλη της κοινότητας, αφού όλα έχουν την ικανότητα να αυτοσχεδιάζουν με μεγάλη ευκολία τραγούδια. Ονομάστηκε και χωριό της υφαντικής, καθότι μια από τις κύριες δραστηριότητες των Απεραθιτισσών είναι η υφαντική. Η Απεραθίτισσα ύφαινε για να καλύψει τις ανάγκες του σπιτιού σε ρουχισμό, για τον στολισμό του σπιτιου αλλά και την ενδυμασία. Σήμερα οι μόνιμοι κάτοικοι του χωριού είναι γύρω στους 600. Το όνομα του το χωριό το πήρε από τον άρχοντα του Απέραθο, σύμφωνα με τη μαρτυρία εγγράφων που έφερε στο φως ο ιστορικός Ben Slot.

